Elise Verheul

Over Meike (7), een energiek meisje.

Driftbuien

In mijn praktijk ontmoet ik regelmatig kinderen die van nature over een grote hoeveelheid energie beschikken. De omgeving kan hier negatief op reageren. Als een kind veelvuldig negatieve oordelen te verduren krijgt, zal het onder druk komen te staan. Zijn energie zal op een andere manier boven water komen, veelal met uitingen van frustratie. Dit was ook het geval met Meike. Zij had veelvuldige driftbuien.

Meteen zodra Meike de praktijkruimte binnenkomt, wordt haar aandacht getrokken door een zwart speelgoedpaardje.

Energiek paardje

Je zou de psyche van de mens op kunnen vatten als een geheel van afzonderlijke delen die in bepaalde verhoudingen tot elkaar staan. In de therapie werk ik regelmatig met deze delen, die door kinderen vaak als vanzelf geprojecteerd worden in spel. Meteen zodra Meike de praktijkruimte binnenkomt, wordt haar aandacht getrokken door een zwart speelgoedpaardje. Ze laat het paardje briesend galopperen, steigeren en kunstjes doen. Ze vertelt me dat het dier geen thuis heeft. Ik krijg de rol van koningin toebedeeld, die in een kasteel woont. Ik grijp de gelegenheid aan om ervoor te gaan zorgen dat het thuisloze paardje (= het energieke deel van Meike) weer onderdak vindt in het kasteel (= het innerlijke huis van het kind).

Sessiefragment

Het paardje trapt met zijn achterbenen tegen de kasteelmuren aan, waardoor er een gat in de muur ontstaat. Als ik de verbaasde koningin hardop laat nadenken over het gedrag van het paardje, luistert Meike aandachtig. Ze denkt mee: "Misschien weet het paardje niet eens dat er een poort zit…". Ik vraag of Meike het aan het paardje wil vertellen, maar het paardje is al weg gegaloppeerd en heeft zich verstopt. Meike vertelt dat het paardje helemaal geen vrienden heeft. Het voelt zich eenzaam. Koningin: "Wat naar voor het paardje! Ik wil hem uitnodigen en vragen of hij op het kasteel zou willen komen spelen, maar tja… waar is hij? Meike neemt een helikopter in haar hand: "En toen kwam er een helikopter die alles kon zien en die met lampen kon schijnen en die weet waar het paard is." Het blijkt zich verstopt te hebben in een geheime hut, met een geheime deur en een dichtgetimmerd dak, beschermd door een stevig hek met een grote, gevaarlijke beer als bewaker. De poten van de beer zitten met zware kettingen vast aan het hek. Ik neem plaats voor de grote beer, en mijmer hardop: "Wat ziet de beer er verdrietig en eenzaam uit….", waarop Meike me een moment heel diep aankijkt. Ze zucht: ”Ja, dat is zo...," en maakt de ketting voor de beer los en geeft hem een aai. De koningin drukt op een geïmproviseerde bel, maar er wordt niet opengedaan. Meike vertelt dat het paardje nog niet open wil doen, maar dat het wel alles kan horen. De koningin zegt: "Ik wil je uitnodigen voor een feest op het kasteel. Ik ga weer terug naar het kasteel. Je bent morgen van harte welkom op het feest. Dooeeeeeg!"

Terug op het kasteel bereid ik het feest voor. Meike helpt me met het inrichten van het terrein, zodat haar paardje het er naar zijn zin zal hebben. We maken een springbaan en een dressuurhoek, zodat het zijn kunsten kan laten zien. Meike kan haast niet wachten tot het feest begint! Het paardje komt al snel tevoorschijn en springt zijn hoogste sprongen in de springhoek. Het laat zien hoe sterk het is en het biedt de koningin zijn hulp aan. Het sleept moeiteloos een grote, zware boomstam weg. Het paardje blijkt over heel veel energie te beschikken en is haast nooit moe. Dat is superhandig!

Het paardje wil heel graag bij het kasteel komen wonen. Meike maakt voor het paardje een ruim terrein met een modderplek en een grasveld, helemaal voor hemzelf, waar het kan springen en kunsten doen. Er is een tribune bij, want het paardje wil graag gezien worden. Als ik vraag of er iets is waar het paardje een hekel aan heeft, klinkt er een volmondig: "Ja! Ik heb een hekel aan dingen kapot trappen, dat deed ik vroeger." Het paardje voegt er blij aan toe: "Nu hebben we veel meer klusjes!"

Gezien, gehoord, erkend

Deze sessie was deel van een therapieserie van in totaal 15 sessies met het kind en 4 sessies met de ouders. Meike heeft weer het plezier teruggevonden in zichzelf. Net als het paardje heeft zij behoefte aan de mogelijkheid om haar energie nuttig in te zetten en aan waardering van haar specifieke kwaliteiten. Haar ouders hebben oog gekregen voor haar behoeften, waardoor Meike zich door hen gezien, gehoord en erkend kan voelen. Ze heeft geen driftbuien meer nodig om haar frustratie tot uitbarsting te laten komen.